من با همه ی من بودنم . گاهی کم می آورم و بدجور دلم میگیرد از پیرامونی که سخت مرا احاطه کرده است . و اینجا تنها جایی است که خودم را فریاد میزنم با همه ی بغضها و دردها و نفرتها و عشق و شادی ها . و در نهایت سبکی و آرامشی درست که بعد از استفراغ جسم را در بر میگیرد... روح من نیز بعد از فریاد آرام می شود ....رام میشود !
ادامه...
مـَــن ..
طَعـــم شیرین یافتن را................
در طَعم تلــخ از دَست دادن یافتــَـم
و در این میان............................
سَهم من تنهـــــا یک یادَت به خیر
ساده بود ..
farzaneh
جمعه 27 مردادماه سال 1391 ساعت 10:03 ق.ظ