درباره من
من با همه ی من بودنم . گاهی کم می آورم و بدجور دلم میگیرد از پیرامونی که سخت مرا احاطه کرده است . و اینجا تنها جایی است که خودم را فریاد میزنم با همه ی بغضها و دردها و نفرتها و عشق و شادی ها . و در نهایت سبکی و آرامشی درست که بعد از استفراغ جسم را در بر میگیرد... روح من نیز بعد از فریاد آرام می شود ....رام میشود !
ادامه...
کـــــاش ... دلـــــی نـــــبود تا ............
گاهــــــی دلــــــم بــــــرای خــــــودم
تنـــــگ مـــــی شـــــود ...
گاهـــــی
دلـــــم بـــــرای بـــــاورهـــــای گـــــذشـــــته ام تنـــــگ مـــــی
شـــــود ...
گـــــاهـــــی
دلـــــم بـــــرای پـــــاکیهـــــای کـــــودکـــــانه ی قلـــــبم میـــــگیـــــرد ...
گـــــاهـــــی
دلـــــم از آنـــــهایی کـــــه در ایـــــن مـــــسیر بـــــی انتـــــها
آمـــــدند
و
رفتـــــند خـــــسته مـــــی ـــــشود ...
گـــــاهـــــی
دلـــــم از کســـــانـــــی کـــــه نـــــاغـــــافـــــل دلـــــم را
میـــــشکنـــــند میگـــــیرد ...
گـــــاهـــــی
آرزو میـــــکنم ای کـــــاش ...
دلـــــی
نـــــبود تا تنـــــگ شـــــود ...
تـــــا
خســـــته شـــــود ...
تـــــا
بشـــــکند
چقدر تنهایم
به روزهایی که بی تو گذشت
و روزهایی که بی تو می گذردفکر میکنم
و من در پس این روزهای تیره و سرد
چقدر تنهایم
تو در گذار یک کوچه باغ
لطافت یک عبور بودی
و من بی تو، بی لبخند تو
در یک شب بی ماه گم شده ام
کاش من گاهی مرد بودم
کاش من گاهی مرد بودم
!
می شد تنهاییم را،
به خیابان بیاورم!
سیگاری دودکنم ونگران نگاه های مردم ،
نباشم
کاش من گاهی مرد بودم
!
می شد شادیم را ... به کوچه ها بریزم ...
باصدای بلندبخندم
و
هیچ
ماشینی .. برای سوارکردنم ترمز نکند .. !